Copyright by Mazovian Wildlife 2021

Open your mind and travel further

Ptak. Aktor pierwszoplanowy. Nie wiem, czy takie określenie dobrze pasuje do sytuacji. Bo przecież nie odgrywają przed nami ról. Jedyny obowiązujący tu scenariusz napisała ewolucja. Chcąc zobaczyć, zarejestrować, czy pokazać ich życie, nie ustawiam aktorów na scenie. Nie mówię im co mają robić, jak się poruszać, w którą stronę patrzeć. Tu aktor ma decydujące zdanie i pełną dowolność tego, co zrobi. Chcąc pokazać swojego bohatera, muszę zyskać dostęp do jego świata. Wniknąć w ten świat. Ale tam nie ma miejsca dla ludzi. Być, doświadczyć, widzieć, zamknąć w obrazie. Każdy taki kadr z ich życia to efekt wielu dni pracy i starań, by się zbliżyć, zdobyć zaufanie, stać się na tyle, na ile to możliwe – częścią tego zamkniętego dla obcych świata. To trudne, ale wykonalne. Ze swojego słownika trzeba tylko wyrzucić takie pojęcia jak szybko, gwałtownie, teraz i natychmiast. Małymi krokami, powoli i cierpliwie zyskiwać akceptację od swoich bohaterów. Nagrodą za wytrwałość i pokorę jest ten moment, kiedy stają się ufni. Wtedy góry kamuflażu przestają być potrzebne, każdy najdrobniejszy ruch przestaje wzbudzać niepokój. Ogniskowa niezbędnego obiektywu kurczy się do rozmiarów „ledwie-tele” lub wręcz „standard”, bohaterowie zajmują się swoimi codziennymi sprawami, odgrywają na bagiennej scenie podmokłego olsu swoje improwizowane role, dając mi przywilej zasiadania w pierwszym rzędzie.

 

rw

Aktorzy na scenie

09 maja 2021